Yere, göğe ve insana rahmet: Kar

Halenur Kurun

30 Aralık 2018

Zaman akıp giderken umudunu kaybediyor insan ara sıra.

Zaman akıp giderken umudunu kaybediyor insan ara sıra.

Yitiriyor değil, ama rahat içinde umud etmeyi unutuyor ve bu unutkanlık geçici bir düşüş yaşatıyor ruh hâlinde. Kalıcı değil, kısa süreli unutma hâli sadece.

Bir çok yerde kar var, bir burada yok, nasıl? Hâlbuki burası Kayseri, kışının destanlarını duyarak geldiğimiz şehir. Telefon görüşmelerinde hep “buralar ılık, daha, hava soğumadı. Kaç zamandır kış gelmez oldu Kayseri’ye” der olmuşum. Hele başka şehirlerden lapa lapa kar haberlerini işitince daha bir imrenir oldum, ama içimdeki kar umudu azalıyor. Bize ancak yağmur yağar modundayım.

İlk etapta bu düşüncem doğru çıktı. Sabaha karşı uyandım, şıpır şıpır yağmur sesi duyuluyor. Perdeyi aralayınca karşıma çıkan karla karışık yağmur. Sokak lambalarına bakınca baya kar yağıyor gibi, ama yerde dalgalar oluşturan yağmur damlaları hep. Kar nerede gezer buralara uğramaz oldu düşüncesi aklımdan geçip gidiyor.

Yaklaşık bir saat sonra, sabah 5 civarı, işimi hal...
Devamını okumak için tıklayın