Tutulup kaldım

Halenur Kurun

29 Temmuz 2018

Cuma akşamı dersindeydik.

Cuma akşamı dersindeydik.

Saatler önce ve ikinci ders de bitince aldık haberi bir kardeşten. “Bugün ay tutulması var” diye. Araştırıp bakınca 10.30 civarlarında ay çoktan tutulmuştu. Ders çıkısı eve çıkmadan bir bakalım dedik... Ve ben ilk defa görüyordum böyle bir şeyi. 

Gri ve mavi tonlarının karıştığı ayın üstüne kırmızılı turunculu bir tül çekilmişti ve altında da uzaklarda bir meşale yanıyormuşçasına parıldayan Mars. Koskoca Mars minik bir parıltı oluvermişti gökyüzünde. Tüllü ay ve meşale Mars’ın yanı karanlık, pufuduk ve bir o kadar da ağır görünen bulutlarla kaplıydı. Ayrı bir karanlık hükmettiriliyordu göğe. Ara ara o karanlık bulutların arasından çakan anlık parıltılardan hiçbir ses gelmiyordu. Ne de bir katre yağmur.

Biraz tefekkürün ardından eve çıktığımızda ise kızıl ikilinin üstüne puslu bulut yorganı çekilmişti. Daha da çıplak gözle  göremedim.

Ancak ardı kesilmeyen nur patlamaları devam ediyordu. Kesifleşen ruhumdan eksilen nurlar mi gönde...
Devamını okumak için tıklayın