Ölüm son muydu?

Halenur Kurun

13 Aralık 2018

Her zamanki üniversiteden eve dönüş yolu.

Her zamanki üniversiteden eve dönüş yolu.

Bisikletin pedallarına pek çevirmeyerek yokuş aşağı gidiyorum. Aklımda ezberlediğim Japonca metnim dört dönüyor. Tekrar tekrar okuyorum ezberden. Tekrarım bitince gelişi güzel kendimle Japonca sohbetime başlıyorum. Arabalar karşımdan gelip bir bir yanımdan geçiyor. Ters şeritten sürüyorum genelde bisikleti, karşımdan geleni görebilmek için. Kendi gittiğim yönde sürünce arkamı göremediğimden çok hoşuma gitmiyor nedense. Göbek ve ışıkları geçip bilmem kaç kere bisikletle geçtiğim yolda ilerliyorum. 

Aklımdaki düşünce ve konuşmalar ile göğe yönelen bakışlarımı önüme çeviriyorum ve bir araba görüyorum. Karşıdan geliyor. Sağa dönecek. Bense soluma doğru yönelip kaldırımın kenarından sürerim hep. Ama benim solum onun sağı. Bir anda görüntüler yavaşlıyor. Hiçbir şey gelmiyor elimden. Araba ile çarpışacak gibiyim. Ağır çekimde üzerime gelen arabanın kaportasında gözlerim. Ve sonra yerdeyim. Ama iyiyim sanki. Telâşla kalkıyorum. Bisikle...
Devamını okumak için tıklayın