Prof. Dr. A. Ziya Karakılçık’ın ardından... Can gardaşımızı ahirete yolcu ettik

Burhan Cebeci

3 Eylül 2017

1994 yılında Şanlıurfa’ya gittiğimde ilk ve yakinen tanıdığım abilerden biriydi Ziya Abi.

1994 yılında Şanlıurfa’ya gittiğimde ilk ve yakinen tanıdığım abilerden biriydi Ziya Abi.

Öğretim görevlisi olarak atandığım Harran Üniversitesi Sağlık Hizmetleri Meslek Yüksekokulu’nun kurucu müdürüydü ve yardımcı doçent kadrosundaydı. Okul yeni kurulduğu için çok az personel vardı, Ziya Hoca’nın dışında Askeri Küçükkaya Abi ve bir de bayan öğretim elemanı vardı, dördüncü olarak ben gelmiştim. Ziya Hoca sadece bizim okulun müdürü değildi, bir çok görevi de aynı anda yürütüyor, görevden kaçmıyor, sorunları söylüyor, ama asla şikâyet etmiyordu. Üniversite yeniydi, elbette her şey mükemmel olmayacak, sorunlar çıkacak ve bu sorunları çözmek için çok çalışmak gerekecekti. O da öyle yaptı; çok çalıştı verilen her görevi itiraz etmeden kabul etti ve Allah’ın izniyle üstesinden gelmeyi bildi. Fakat Ziya Abi nezih bir insandı, bir çok idareci gibi sorun çıktığında kızarak bağırıp çağırmak, acısını başkasından çıkarmak gibi bir âdeti yoktu. Sadece “can gardaşım bunu şöyle yapsak iyi ...
Devamını okumak için tıklayın