L’educazione faccia a faccia

Yılmaz Özdil

22 Eylül 2020

Roma'nın orta halli ailelerinin oturduğu Prati semtinde olağanüstü bir sabah yaşanıyordu, saat sekiz sularıydı.

Roma'nın orta halli ailelerinin oturduğu Prati semtinde olağanüstü bir sabah yaşanıyordu, saat sekiz sularıydı.

Mordini caddesi.

19 numara.

İtalya'da ne kadar televizyon kanalı, ne kadar gazete varsa, hepsinin muhabiri henüz hava aydınlanmadan oraya üşüşmüştü.

Medyanın odaklandığı bu adres, bir devlet okulunun, Giuseppe Gioacchino Belli ortaokulunun adresiydi.

Kameralar açık, parmaklar deklanşörlerde, herkes heyecanla onu bekliyordu.

“İşte orada” diye bağırdı bir muhabir.

Bütün kafalar, bütün kameralar, bütün objektifler o yöne döndü.

Evet, hakikaten geliyordu.

Niccolo.

Yüzünde maskesi.

Sırtında çantası.

Yürüye yürüye geldi.

13 yaşında.

Orta üç öğrencisi.

Tek başınaydı.

Yanında kendisine eşlik eden annesi veya babası yoktu.

Gazetecilerin yanından geçerken neşeyle el salladı, “günaydın” dedi.

“Günaydın Niccolo” dediler.

Merdivenleri tırmandı.

Sınıfın...
Devamını okumak için tıklayın

Sözcü - Sözcü gazetesi köşe yazarları - Yılmaz Özdil - Yılmaz Özdil'in son yazısı - Yılmaz Özdil'in son köşe yazısı - Yılmaz Özdil'in yazıları - Yılmaz Özdil'in bugünkü yazısı - Yılmaz Özdil'in bugünkü köşe yazısı - Yılmaz Özdil'in dünkü köşe yazısı - Yılmaz Özdil'in köşe yazısı - Yılmaz Özdil'in dünkü yazısı - Yılmaz Özdil'in tüm köşe yazıları - Yılmaz Özdil'in tüm yazıları - Yılmaz Özdil yazıları