Tül perdeye bakamam ben.

Tül perdeye bakamam ben.

İçim ezilir.

Görmeye dayanamam.

Ya mümkünse sırtım dönük otururum, ya gözümü kaçırırım.

Malum, genellikle kalın perdeler kenarda durur, tül perdeler örtülür.

Deprem anında apartmanlar gümbürtüyle çökerken, o narin tül perdeler patlayan camlardan tazyikle dışarı fırlar.

Bina tost gibi üst üste yığılır, moloz tepesi haline dönüşen apartmanda aslında kaç kat olduğunu kat kat perdeleri sayarak bulabilirsiniz.

Saydım maalesef defalarca.

Kendimi sayarken yakaladım çaresizce, Düzce'de Adapazarı'nda.

Ve şimdi, İzmirimde.

Hazin ötesi manzaradır.

Tarifsiz ızdıraptır.

Cıvıl cıvıl hayatların, hayallerin, umutların, henüz yaşanmamış mutlulukların, şen şakrak kahkahaların gömüldüğü enkaz mezarlarını bile güzelleştirmeye çalışır sanki, tül perdeler.

Dışardan bakıldığında içeriyi göstermemeye çalışırlar adeta, hep yaptıkları gibi.

Tuhaf bir huzur duygusu yayarak, hafif rüzgarda nazlı nazlı s...
Devamını okumak için tıklayın

Sözcü - Sözcü gazetesi köşe yazarları - Yılmaz Özdil - Yılmaz Özdil'in son yazısı - Yılmaz Özdil'in son köşe yazısı - Yılmaz Özdil'in yazıları - Yılmaz Özdil'in bugünkü yazısı - Yılmaz Özdil'in bugünkü köşe yazısı - Yılmaz Özdil'in dünkü köşe yazısı - Yılmaz Özdil'in köşe yazısı - Yılmaz Özdil'in dünkü yazısı - Yılmaz Özdil'in tüm köşe yazıları - Yılmaz Özdil'in tüm yazıları - Yılmaz Özdil yazıları